<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<journal>
 <language>fa</language>
 <journal_id_issn>2676-6620</journal_id_issn>
 <journal_id_issn_online>2676-6620</journal_id_issn_online>
 <journal_id_pii></journal_id_pii>
 <journal_id_doi></journal_id_doi>
 <journal_id_isnet></journal_id_isnet>
 <journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
 <journal_id_magiran></journal_id_magiran>
 <journal_id_sid></journal_id_sid>
 <pubdate PubStatus="epublish">
  <type>gregorian</type>
  <year>2020</year>
  <month>01</month>
  <day>18</day>
 </pubdate>
 <volume>1</volume>
 <number>2</number>
 <publish_type>online</publish_type>
 <publish_edition>1</publish_edition>
 <article_type>fulltext</article_type>
 <articleset>
  <article>
   <title>Experiences of Health Care Providers in Using Therapeutic White Lies in Patient Ethical Care Process</title>
   <title_fa>تجربیات اعضای تیم درمان در استفاده از دروغ های درمانی مصلحت آمیز در فرآیند مراقبت اخلاقی از بیماران</title_fa>
   <abstract_fa>مقدمه: ارائۀ تمامی حقیقت درمان یک اصل اخلاقی و جزء حقوق اصلی بیماران است. گاهی در شرایطی خاص اعضای تیم درمان در موقعیتی قرار می&amp;amp;zwnj;گیرند که ناچار به گفتنِ دروغی مصلحت&amp;amp;zwnj;آمیز می&amp;amp;zwnj;شوند. مطالعۀ حاضر با هدف تحلیل تجربیات مراقبت&amp;amp;zwnj;کنندگان دربارۀ گفتنِ دروغ مصلحت&amp;amp;zwnj;آمیز در شرایط خاصِ مراقبت از بیمار صورت گرفت.    روش&amp;amp;zwnj;ها: این مطالعه تحقیقی کیفی (تحلیل محتوا) است. جامعۀ پژوهش را چهارده نفر از اعضای تیم درمان شاغل در بیمارستان&amp;amp;zwnj;های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران تشکیل می&amp;amp;zwnj;دهند. داد&amp;amp;zwnj;ه&amp;amp;zwnj;ها به شیوۀ مصاحبه&amp;amp;zwnj;های عمیق و نیمه&amp;amp;zwnj;ساختاریافته، در دو گروه کانونی و بر اساس تجارب واقعی ارائه&amp;amp;zwnj;دهندگان از گفتن دروغ مصلحت&amp;amp;zwnj;آمیز در فرآیند مراقبت از بیمار جمع&amp;amp;zwnj;آوري شد. فرایند تحلیل داده&amp;amp;zwnj;ها با توجه به مراحل پیشنهادي گرانهیم و لاندمن انجام شد. جهت اطمینان از صحت و پایایی داده&amp;amp;zwnj;ها از معیارهای لینکن و گوبا استفاده شد.    نتایج: از تجزیه&amp;amp;zwnj; و &amp;amp;zwnj;تحلیل داده&amp;amp;zwnj;های مصاحبه 420 کد اولیه، 10 طبقه و 3 درون&amp;amp;zwnj;مایۀ اصلی به&amp;amp;zwnj;دست آمد. درون&amp;amp;zwnj;مایه&amp;amp;zwnj;های حاصل&amp;amp;zwnj;شده عبارتند از: شرایط خاص توجیه&amp;amp;zwnj;کنندۀ دروغ مصلحت&amp;amp;zwnj;آمیز، دلایل روی&amp;amp;zwnj;آوردن به دروغ مصلحت&amp;amp;zwnj;آمیز و راهکارهای اجتناب از دروغ مصلحت&amp;amp;zwnj;آمیز.    نتیجه&amp;amp;zwnj;گیری: گفتن حقیقت به بیمار باید اصلی اخلاقی در نظر گرفته شود. چگونگی آماده&amp;amp;zwnj;سازی بیمار جهت شنیدن حقایق، نحوۀ بیان حقایق و نحوۀ برخورد با واکنش&amp;amp;zwnj;های متفاوت بیماران از جمله مسائل مهمی هستند که باید به آنها توجه شود.</abstract_fa>
   <abstract>Background: Unfolding the whole truth in treatment is an ethical principle and an essential part of patients&amp;amp;#39; rights. Sometimes, under certain circumstances, members of the treatment team find themselves in a plight where they are forced to lie or tell white lies. The purpose of this study was to analyze the experiences of treatment team about telling white lies in specific patient care conditions.    Methods: The present study is a qualitative one (content analysis). The study sample consisted of 14 members of the treatment team working in hospitals affiliated to Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. The data were collected through in-depth and semi-structured interviews in two focus groups and based on the actual experiences of treatment team regarding white lies in the patient care process. The process of data analysis was performed according to the proposed steps of Graneheim and Lundman. To ensure the validity and reliability of the data, Lincoln and Guba paradigm was applied.    Results: The analysis of data yielded 420 primary codes, 10 categories, and 3 main themes. The resulting themes included specific circumstances justifying the need to tell white lies, reasons for white lying, and the strategies to circumvent such lies.    Conclusion: Unfolding the truth must be considered an ethical principle. However, the point at issue and the main challenge is providing the conditions to prepare the patient for hearing the facts and the optimal ways of telling such facts. Moreover, treatment team should be informed how to deal with the probable reactions of the patients after telling them the truth.</abstract>
   <keyword_fa>مشاور,محرمانگی,اختلال روان‌رنجوری,اختلال روان‌پریشی,پروندۀ درمانی,اطلاعات</keyword_fa>
   <keyword>Counseling,Confidentiality,Neuroticisim,Psychosis,Medical records,Information</keyword>
   <start_page>12</start_page>
   <end_page>23</end_page>
   <web_url>http://ijbmle.ir/fa/articles/12</web_url>
   <pdf_url>http://ijbmle.ir/storage/articles/12/تجربیات-اعضای-تیم-درمان-در-استفاده-از-دروغ-های-درمانی-مصلحت-آمیز-در-فرآیند-مراقبت-اخلاقی-از-بیماران.pdf</pdf_url>
   <author_list>
    <author>
     <first_name>Alireza</first_name>
     <last_name>Nikbakht Nasrabadi</last_name>
     <first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
     <last_name_fa>نیکبخت نصرآبادی</last_name_fa>
     <affiliation>Professor, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
     <affiliation_fa>استاد دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
     <coreauthor>No</coreauthor>
     <email></email>
     <code>31</code>
    </author>
    <author>
     <first_name>Soodabeh</first_name>
     <last_name>Joolaee</last_name>
     <first_name_fa>سودابه</first_name_fa>
     <last_name_fa>جولائی</last_name_fa>
     <affiliation>1. Professor, Nursing Care Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 2. Research Associate, Center for Evaluation &amp; Outcome Sciences (CHEOS), University of British Columbia, Vancouver, Canada</affiliation>
     <affiliation_fa>1. استاد مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی ایران، تهران، ایران. 2. دانشیار، دانشکدۀ پرستاری بلومبرگ، تورنتو، کانادا</affiliation_fa>
     <coreauthor>No</coreauthor>
     <email></email>
     <code>32</code>
    </author>
    <author>
     <first_name>Elham</first_name>
     <last_name>Navvab</last_name>
     <first_name_fa>الهام</first_name_fa>
     <last_name_fa>نواب</last_name_fa>
     <affiliation>Associate professor, Department of Management and Critical Care, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
     <affiliation_fa>دانشیار گروه پرستاری مراقبت‌های ویژه و مدیریت دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
     <coreauthor>No</coreauthor>
     <email></email>
     <code>33</code>
    </author>
    <author>
     <first_name>Maryam</first_name>
     <last_name>Esmaeilie</last_name>
     <first_name_fa>مریم</first_name_fa>
     <last_name_fa>اسماعیلی</last_name_fa>
     <affiliation>Associate professor, Department of Management and Critical Care, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
     <affiliation_fa>دانشیار گروه پرستاری مراقبت‌های ویژه و مدیریت دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
     <coreauthor>No</coreauthor>
     <email></email>
     <code>34</code>
    </author>
    <author>
     <first_name>Mahboubeh</first_name>
     <last_name>Shali</last_name>
     <first_name_fa>محبوبه</first_name_fa>
     <last_name_fa>شالی</last_name_fa>
     <affiliation>Ph.D. Candidate, Department of Managment and Critical Care, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
     <affiliation_fa>دانشجوی دکترا، گروه پرستاری مراقبت‌های ویژه و مدیریت دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
     <email>M.shali@zums.ac.ir</email>
     <coreauthor>Yes</coreauthor>
     <code>35</code>
    </author>
   </author_list>
  </article>
 </articleset>
</journal>
